Vandaag liep ik trots mijn favoriete ronde van 15 km, gekleed in een fel oranje shirt van De Zestig van Texel. Dat shirt kregen we al vxc3xb3xc3xb3r de start, dus feitelijk nog voor we het rondje op Tweede Paasdag hadden gelopen.
Na een rustige nacht in Den Helder en een prima ontbijt nam ik de boot van 9:30 uur en tref daar Henri Thunnissen. Hij helpt vandaag de organisatie en stelt me gerust: ik zal op tijd zijn voor de start. Na het ophalen van de startnummers en de afgifte van 3 flesjes AH-sportdrank neem ik de tijd om kort te spreken met verschillende bekenden. Iedereen spreekt over de warmte, over hoe het strand er bij zal liggen en over zijn/haar verwachtingen. Zelf verwacht ik ongeveer 6 uur te lopen.
Bij de start, vrijwel achteraan de groep, loop ik even samen op met Rose-Minke, die ook vorig jaar de 100 in Winschoten liep. Vlak voor we het strand opgaan lopen we in een groep met o.a. John de Boer, RunningGerard en Jeffrey. Johns vrouw Ans maakt foto's:
Op het strand loop ik een stukje samen op met Hans Jurriaans, die bezig is met de 120 kilometer. Deze prachtige foto is gemaakt door Erik van Echten:
Op het strand is het zoeken naar een redelijke route. Het zand is mul na lange tijd geen regen en loopt dus zwaar. Toch haal ik veel mensen in.
Als we het eerste stuk strand afkomen mogen we een stuk in het bos lopen. Het asfalt voelt prettig aan na het zware strand. Vanzelf ga ik iets sneller. Toch komt Rinus al filmend voorbij. Het lijkt wel of hij aan het intervallen is, in training voor Steenbergen.
In het bos is het eerste wisselpunt. Ik zie mijn drinken niet en maak me even zorgen. Gelukkig is er vxc3xb3xc3xb3r de tweede strandopgang een post waar mijn drinken staat. Eric staat er iedereen aan te moedigen. Helaas kan hij dit keer niet meedoen, hij fietst de ronde.
Het tweede stuk strand is zwaar. Het is hoog water. Er zijn veel toeristen, waaronder kinderen die zandkastelen bouwen. Dus slalommen, wegspringen voor de golven, toch natte voeten halen en proberen de handigste route te kiezen. Dit kost veel energie. Bij de strandopgang zie ik Lxc3xa9onie en Richard, die de 120 lopen.
Ik ben blij dat het stranddeel er op zit. Bij de verzorgingspost neem ik enkele bekers cola, een paar stukken banaan en ga weer verder. Er volgt een fraai glooiend stuk door de duinen richting De Slufter. Na het wisselpunt kom ik op het 30-km-punt door in 3:03, prima. Ik krijg mijn 2e fles sportdrank, drink deze wandelend op en ga weer verder richting de vuurtoren bij De Cocksdorp. Het loopt tot hier allemaal zoals gewenst.
Vanaf De Cocksdorp lopen we over een saaie, lange, schuine dijk langs de Waddenzee. We hebben de wind licht in de rug, waardoor het onaangenaam warm aanvoelt. Ik hoop op soep of iets anders zouts bij de volgende post. Helaas is dat er niet. Vanaf het marathonpunt (circa 4:20 uur) krijg ik het zwaar. Ik drink extra veel cola, pak sponsen en wandel telkens een stukje bij de verzorgingsposten.
Foto: Arco de Graaf.
Het kost me steeds meer moeite om weer op gang te komen. Heb ik te veel energie verbruikt op het strand, heb ik te weinig zout, heb ik te weinig koolhydraten opgenomen (slechts de helft van wat Mark de Boer aanbeveelt, heb ik achteraf nagerekend) of heb ik onvoldoende getraind?
Ik begin te rekenen. Ga ik op tijd de finish halen? Ik word, terwijl ik een stuk wandel, ingehaald door heel veel mensen die ik hiervoor inhaalde. Als ik weer op gang kom haal ik weer heel veel mensen in. Het is nu continu stuivertje wisselen.
Na circa 48 km kom ik bij Bert. We hebben veel dezelfde marathons gelopen in de voorbereiding op Texel en lopen nu ook samen een heel stuk en helpen elkaar.
Het bordje "10 km" staat veel te ver en veroorzaakt een serieuze mentale dip. Toch knokken we samen een heel stuk verder, tot Bert aangeeft dat het niet meer gaat. Hij wandelt een stuk. Ik loop weer alleen verder langs de saaie Waddenzee. Na circa 52 km loopt het bij mij ook niet meer en wissel ik het hardlopen af met telkens een stuk wandelen.
Na een tijdje komt Bert weer voorbij, terwijl ik wandel. Bert is door zijn dip heen. Ik reken uit hoeveel tijd ik nog heb en wandel/loop verder.
Trainer Ed moedigt me aan. De laatste 5 km staan gelukkig goed aangegeven. Mijn Garmin was leeg na zes en een half uur, dus moet ik wat reserve inbouwen. Het doel om rond de 6 uur te finishen is inmiddels al veranderd naar: binnen de limiet van 7 uur binnenkomen. Dat lukt, in officieel 6:48:21.
Foto: Bjorn Paree.
Na de finish is er heerlijke soep. Eindelijk. Ik knap hier van op en ga snel douchen en naar de massage. Hier tref ik Rinus en Yvonne. We lopen samen naar de bushalte. Ik stel voor om te proberen te liften. Na een tijdje stopt Luc Krotwaar. Hij maakt zijn achterbank leeg en wijst trots op zijn gewonnen kistje met de schoen van Jan Knippenberg. Onderweg naar de boot antwoordt hij op onze vragen over zijn plannen om de 100 te gaan lopen. Dankzij Luc halen we de boot een half uur eerder. Een mooi einde van een bijzondere dag op Texel!
