Update weblog is a post from RUNNERMARTIN.

Midwinter Marathon Apeldoorn 05-02-2012 42195 3:42:55

1e Bosmarathon AAC’61 Assen, 15-01-2012:

Onder een strak blauwe lucht liep ik met Bert van Orden de marathon. Het weer was een meevaller, het parcours bosrijk, de vrijwilligers enthousiast en de verzorging op de baan helemaal prima. Na afloop (42,2 in 3:54:33) in de kantine warme soep: Perfect!

Glimmermade marathon DFW Glimmen 04-01-2012 42195 3:53:37

Begin 2012 is a post from RUNNERMARTIN.

30-okt-11 HalveM Doetinchem 1:33:57

4-dec-11 Montferlandrun in 1:09:47

27 dec 11 Derde Kerstdagloop

18 en 31-dec-11 en 8-jan-12 Dijkencross Pannerden

Eind 2011 is a post from RUNNERMARTIN.

Oldambt Meermarathon Midwolda 23-10-2011 42195 in 3:37:20

Oldambt Meermarathon DFW en 50 km Bottrop is a post from RUNNERMARTIN.

Geweldig mooie omgeving, goed gezelschap en goed georganiseerd. Een fantastische loop, ondanks het slechte weer (regen en zelfs even hagel). Ik startte met Rik en Jannet en liep erg gemakkelijk. De 2e helft ging ik alleen in stevig tempo door. De 60 km en 1100 hm werden met de nodige pauzes in 6:07:57 afgerond. Volgend jaar wil ik weer, als het even kan

Ultra-Herfstloop Berg en Dal 60 km is a post from RUNNERMARTIN.

Er stond nog één lange training op mijn Winschoten-programma. Deze combineerde ik eind augustus met de Meermarathon in Amsterdam. Ik liep voor de MeerMarathon eerst 25 km in. Vervolgens de rondjes voor de 42,2 km in 4:06:48. Een prima lange, rustige training, waarmee ik 2 weken opbouw afsloot van elk 130 km.

Daarna volgden 2 weken relatieve rust qua lopen en ging ik weer aan het werk op school!

10-09-2011 RUN 2011 Winschoten:

De geplande 100 km werden 80 km in 8:04:49. Ondanks zicht op een flinke verbetering van mijn PR ben ik gestopt na 8 rondes. Ik kreeg te veel last van mijn rechtervoet en wilde de rest van het jaar nog lekker lopen. Vorig jaar had ik een erg lange herstelperiode na de Run, daar had ik nu geen zin in.

Onderweg met Rik en Mo.

Winschoten 2011 en Meermarathon Amsterdam is a post from RUNNERMARTIN.

Terwijl er in Nederland veel geklaagd werd over het weer waren we ruim drie weken in Levanto, Noord-Italië. Een heerlijke vakantieplek aan de Middellandse Zee met o.a. pizza, pasta en pesto, dus ruim voldoende koolhydraten.

Natuurlijk trainde ik flink door voor Winschoten. Mijn routes liepen over een bergkam en door een oude treintunnel die was omgebouwd tot fietspad.

De bergkam lag op een hoogte van 600 meter. Om op die bergkam te komen moest ik eerst bijna 10 km klimmen en later ook weer dalen, wat minstens zo lastig is!

De treintunnel was wel vlak, dus een prima plek voor de interval- en tempolopen.

Ook hebben we natuurlijk veel gewandeld in de omgeving van de camping en bij Cinque Terre.

We kwamen wilde zwijntjes, slangen, veel hagedissen en zelfs een keer een beer tegen! Gelukkig bleek de beer ook bang voor ons en verdween hij snel in het struikgewas.

Boomkroonpad Marathon DFW-Runners.

Afgelopen woensdag stond een lange rustige training op mijn programma in 5:50 per km. Daarom vroeg afgereisd naar de onvolprezen DFW-Runners, zodat ik voor de start van de Boomkroonpadmarathon alvast ruim 9 kilometer kon inlopen. Dit ging, door haast om de start niet te missen, wat te snel (gemiddeld 5:23 per km).

Voor de start van de Marathon bleek ik nog ruim 10 minuten over te hebben. Er waren veel bekende lopers en supporters, een gezellige reünie leek het wel.

Ik ben rustig achteraan gestart en de eerste ronde liep ik samen met Rinus, die na Monschau afgelopen zondag alweer een Marathon liep!

Na de eerste ronde versnelde ik iets, haalde Marco en Jan rustig in en kwam samen op te lopen met Jannet, die altijd prachtig constant loopt. Haar tempo beviel me wel. We liepen de helft in 2 uur en 3 minuten, precies goed.

Na een tijdje kwam ook Jet bij ons lopen. De dames versnelden voor mijn gevoel iets, ik kreeg het zwaar. Na enkele rondes versnelde Jet nog meer en liep stevig door. Ze finishte binnen 4 uur en werd alweer eerste vrouw.

Jannet en ik finishten in 4:05:20, dus zelfs met een kleine negatieve split. Na enkele extra bekers cola en wat bouillon liep ik nog een aantal rustige kilometers via het fietspad naar Drouwen en de daargelegen hunnebedden om mijn 60 km training compleet te maken.

Foto’s: zie de albums van Jos en Toli.

Er is nog één lange training op mijn Winschoten-programma. Deze combineer ik eind augustus met de Meermarathon in Amsterdam. Daarna 2 weken relatieve rust qua lopen en weer aan het werk op school!

Zomer 2011 is a post from RUNNERMARTIN.

Een schitterend loopgebied met fraaie glooiingen, afwisselend bos en open velden. Perfecte verzorging: de avond voor de loop een gezellige spaggetti-party, tijdens de loop uitgebreide posten met alles wat je je als loper (en meefietser) kunt wensen en na afloop onder andere alcoholvrij bier en ook “Kaffee und Kuchen”.

De plaatselijke bakker was een gulle sponsor!

Voor mij was deze loop (50 km met 1000 hoogtemeters in 5:17) onderdeel van een lang Hemelvaartsweekend en ook van het eerste van 4 blokken van telkens 4 specifieke trainingsweken richting de Run van Winschoten.

Na Texel en vooral na de Eemmeerloop ben ik gestart met weer wat gestructureerder trainen. De trainingen zijn er op gericht de Winschotentijd (10:46) van vorig jaar te verbeteren.

In blok 1 werden drie weken van elk 90-100 kilometer gevolgd door een relatieve rustweek met 75 km. Tijdens de drie weken wisselden lange rustige trainingen (in 5:50 per km) de intervaltrainingen en tempoduurlopen op de weg af. In de tweede week zat bovengenoemde Schefflenzer Ultra.

Het Pinksterweekend liep ik, vanuit huis, een ruime marathon. Ik combineerde daarbij mijn diverse normale trainingsrondjes vanuit huis en had in de bijkeuken mijn eigen verzorgingspostje ingericht, met alles wat ik me wenste. Best een bijzondere ervaring om zo een marathon te trainen.

Met het huidige blok (3 weken van 100 tot 115 km en een herstelweek van 85 km) ben ik 20 juni gestart. In de tweede week van dit blok zat onder andere Rondje Amsterdam (61 km in 6:19) bij Funrunner Willem. Ook zeer geslaagd, met vele bekenden en erg goed verzorgd. Er is trouwens verrassend veel water en groen rond Amsterdam te ontdekken!

Schefflenz Ultra en Rondje Amsterdam is a post from RUNNERMARTIN.

Dit staat op de site van Quo Vadis, de organiserende trimvereniging uit Bunschoten-Spakenburg. Gelukkig gaat mijn vrouw mee als fietsende verzorger. Ik krijg elk half uur een flesje sportdrank en af en toe neem ik een stukje van een bouillonblokje. Zo combineer ik de tips van Mark en Jo. Het bevalt me goed. Ik kan in een rustig constant tempo (5:50 per km) doorlopen, ondanks de warmte.

Vanaf de start in de haven van Spakenburg loop ik lang samen met Cock, die vandaag zijn 98e loopt. Buiten Bunschoten-Spakenburg is een keerlus om de 50 km precies vol te maken. We zien de snelle dames en heren (o.a Richard, die een PR loopt, en Ron) en een groot deel van de estafette-lopers al terug komen. Er volgt een mooi stuk over een smal dijkje langs het Eemmeer en langs een gemaal.

Na het 1e wisselpunt voor de estafette mogen we de brug over, Flevoland in. Gelukkig staat de brug niet open.

Via een fietspad lopen we door het “Hulkensteinse Bos”, strakke rechte rijtjes aangeplante bomen. We worden ingehaald door 2 lopers die met rugzak lopen. Zij trainen voor de CCC. Cock en ik haken een tijdje aan. Na een open stuk door de polder met wat meer wind mogen we weer over een dijk langs het Eemmeer. Een lang stuk met een hele rij windmolens, die allemaal stil staan. De CCC-ers gaan iets te snel voor ons. Cock laat het tempo flink zakken en ik ga in mijn eigen tempo door. Even later kom ik Jet tegen. Ze heeft het moeilijk en wil halverwege uitstappen. Nog een stukje verder haal ik Karen in, die samenloopt met iemand die het ook moeilijk heeft en die later uitstapt. Karen finisht uiteindelijk precies op de limiet en wordt tweede dame.

Op de Stichtse Brug, parallel aan de A27, kom ik op 25 km door in 2 uur en 25 minuten. Prima. Ik loop via Blaricum verder. Mooie huizen staan hier. Via een puinpad en langs paardenweitjes gaat het uiteindelijk over een viaduct over de A27 weer de polder in met lange rechte wegen. We komen langs Eemnes en door Eembrugge, het 40-kilometerpunt. Hier liggen veel klinkerstraatjes. Ook is de weg krom. Ik wissel links en rechts lopen af als het kan en heb het even moeilijk. Toch blijven de kilometertijden tussen de 5:50 en 6:00. Vanaf Eemdijk is het nog zo’n 5 kilometer. Na een laatste stuk klinkerweg lopen we weer over een geasfalteerde dijk langs het Eemmeer. Het sportpark is van ver te zien en de finish te horen. Na de finish (4:51:34, 15e van 29 finishers, 39 gestart) zie ik Els, 1e dame, met een prachtige grote bos bloemen. Uitslagen: hier.

Met een heerlijk ijsje eindigen we de loop- en fietstocht. Ik ben erg blij dat mijn vrouw mee was. Op alleen de verzorging van de organisatie had ik het niet binnen de officiele limiet (5 uur) gered.

Eemmeerloop is a post from RUNNERMARTIN.

Na een rustige nacht in Den Helder en een prima ontbijt nam ik de boot van 9:30 uur en tref daar Henri Thunnissen. Hij helpt vandaag de organisatie en stelt me gerust: ik zal op tijd zijn voor de start. Na het ophalen van de startnummers en de afgifte van 3 flesjes AH-sportdrank neem ik de tijd om kort te spreken met verschillende bekenden. Iedereen spreekt over de warmte, over hoe het strand er bij zal liggen en over zijn/haar verwachtingen. Zelf verwacht ik ongeveer 6 uur te lopen.

Bij de start, vrijwel achteraan de groep, loop ik even samen op met Rose-Minke, die ook vorig jaar de 100 in Winschoten liep. Vlak voor we het strand opgaan lopen we in een groep met o.a. John de Boer, RunningGerard en Jeffrey. Johns vrouw Ans maakt foto’s:

Op het strand loop ik een stukje samen op met Hans Jurriaans, die bezig is met de 120 kilometer. Deze prachtige foto is gemaakt door Erik van Echten:

Op het strand is het zoeken naar een redelijke route. Het zand is mul na lange tijd geen regen en loopt dus zwaar. Toch haal ik veel mensen in.

Als we het eerste stuk strand afkomen mogen we een stuk in het bos lopen. Het asfalt voelt prettig aan na het zware strand. Vanzelf ga ik iets sneller. Toch komt Rinus al filmend voorbij. Het lijkt wel of hij aan het intervallen is, in training voor Steenbergen.

In het bos is het eerste wisselpunt. Ik zie mijn drinken niet en maak me even zorgen. Gelukkig is er vxc3xb3xc3xb3r de tweede strandopgang een post waar mijn drinken staat. Eric staat er iedereen aan te moedigen. Helaas kan hij dit keer niet meedoen, hij fietst de ronde.

Het tweede stuk strand is zwaar. Het is hoog water. Er zijn veel toeristen, waaronder kinderen die zandkastelen bouwen. Dus slalommen, wegspringen voor de golven, toch natte voeten halen en proberen de handigste route te kiezen. Dit kost veel energie. Bij de strandopgang zie ik Lxc3xa9onie en Richard, die de 120 lopen.

Ik ben blij dat het stranddeel er op zit. Bij de verzorgingspost neem ik enkele bekers cola, een paar stukken banaan en ga weer verder. Er volgt een fraai glooiend stuk door de duinen richting De Slufter. Na het wisselpunt kom ik op het 30-km-punt door in 3:03, prima. Ik krijg mijn 2e fles sportdrank, drink deze wandelend op en ga weer verder richting de vuurtoren bij De Cocksdorp. Het loopt tot hier allemaal zoals gewenst.

Vanaf De Cocksdorp lopen we over een saaie, lange, schuine dijk langs de Waddenzee. We hebben de wind licht in de rug, waardoor het onaangenaam warm aanvoelt. Ik hoop op soep of iets anders zouts bij de volgende post. Helaas is dat er niet. Vanaf het marathonpunt (circa 4:20 uur) krijg ik het zwaar. Ik drink extra veel cola, pak sponsen en wandel telkens een stukje bij de verzorgingsposten.

Foto: Arco de Graaf.

Het kost me steeds meer moeite om weer op gang te komen. Heb ik te veel energie verbruikt op het strand, heb ik te weinig zout, heb ik te weinig koolhydraten opgenomen (slechts de helft van wat Mark de Boer aanbeveelt, heb ik achteraf nagerekend) of heb ik onvoldoende getraind?

Ik begin te rekenen. Ga ik op tijd de finish halen? Ik word, terwijl ik een stuk wandel, ingehaald door heel veel mensen die ik hiervoor inhaalde. Als ik weer op gang kom haal ik weer heel veel mensen in. Het is nu continu stuivertje wisselen.

Na circa 48 km kom ik bij Bert. We hebben veel dezelfde marathons gelopen in de voorbereiding op Texel en lopen nu ook samen een heel stuk en helpen elkaar.

Het bordje “10 km” staat veel te ver en veroorzaakt een serieuze mentale dip. Toch knokken we samen een heel stuk verder, tot Bert aangeeft dat het niet meer gaat. Hij wandelt een stuk. Ik loop weer alleen verder langs de saaie Waddenzee. Na circa 52 km loopt het bij mij ook niet meer en wissel ik het hardlopen af met telkens een stuk wandelen.

Na een tijdje komt Bert weer voorbij, terwijl ik wandel. Bert is door zijn dip heen. Ik reken uit hoeveel tijd ik nog heb en wandel/loop verder.

Trainer Ed moedigt me aan. De laatste 5 km staan gelukkig goed aangegeven. Mijn Garmin was leeg na zes en een half uur, dus moet ik wat reserve inbouwen. Het doel om rond de 6 uur te finishen is inmiddels al veranderd naar: binnen de limiet van 7 uur binnenkomen. Dat lukt, in officieel 6:48:21.

Foto: Bjorn Paree.

Na de finish is er heerlijke soep. Eindelijk. Ik knap hier van op en ga snel douchen en naar de massage. Hier tref ik Rinus en Yvonne. We lopen samen naar de bushalte. Ik stel voor om te proberen te liften. Na een tijdje stopt Luc Krotwaar. Hij maakt zijn achterbank leeg en wijst trots op zijn gewonnen kistje met de schoen van Jan Knippenberg. Onderweg naar de boot antwoordt hij op onze vragen over zijn plannen om de 100 te gaan lopen. Dankzij Luc halen we de boot een half uur eerder. Een mooi einde van een bijzondere dag op Texel!

De Zestig van Texel is a post from RUNNERMARTIN.